การเดิน การพักแรม และการป้องกัน

แบบของการเดินทางด้วยเท้า

หน่วยทหารอาจจะทำการเดินทางด้วยเท้าได้  4  แบบ  คือ

  1. การเดินทางในเวลากลางวัน  ถ้าไม่มีภัยจากการคุกคามของช้าศึกหน่วยทหารมักจะนิยมทำการเดินทางในเวลากลางวัน  เนื่องจากการเดินในเวลากลางวันจะอำนวยให้การเคลื่อนย้ายกระทำได้สะดวก  และทหารได้รับความเหน็ดเหนื่อยน้อย  การเดินด้วยเท้าในเวลากลางวันมีลักษณะที่สำคัญ  คือ  ใช้รูปขบวนเปิดและง่ายต่อการควบคุมบังคับบัญชาและการลาดตระเวน  แต่อย่างไรก็ตาม  ย่อมเป็นจุดอ่อนต่อการตรวจการณ์และการโจมตีทางอากาศของข้าศึก
  2. การเดินทางในเวลากลางคืน  ถ้าสถานการณ์บ่งว่าอาจอาจได้รับอันตรายจากการคุกคามของข้าศึกทางพื้นดิน  หน่วยทหารมักจะทำการเดินทางในเวลากลางคืน  เพราะว่าการเดินทางในเวลากลางคืนให้การซ่อนพรางได้ดีกว่า  การเดินทางในเวลากลางคืนอาจจะกระทำเพื่อหลีกเหลี่ยงอากาศร้อนจัด  และถือประโยชน์จากความมืดหวังผลการจู่โจม  การเดินทางในเวลากลางคืนมีลักษณะที่สำคัญ  คือ  ใช้รูปขบวนปิดความมืดให้ยากต่อการบังคับบัญชาและทำการลาดตระเวน  มีอัตราความเร็วในการเดินต่ำ  ง่ายแก่การซ่อนพรางจากการตรวจการณ์ของข้าศึก
  3. การเดินเร่งรีบ  การเดินเร่งรีบเป็นการเดินที่ต้องการผลผลทางระยะทาง  คือให้หน่วยทหารสามารถเดินได้วันละเป็นระยะทางมาก ๆ  การเดินเร่งรีบนี้หน่วยทหารจะกระทำเมื่อมีความจำเป็นจริง ๆ  เท่านั้น  เพราะเป็นการบ่นทอนกำลังกายทหาร  และทำให้ประสิทธิภาพในการรบของหน่วยที่จะต้องกระทำต่อไปลดลง
  4. การเดินด้วยวิธีสลับ  คือการเดินทางโดยวิธีการเดินทางด้วยเท้า  และการใช้รถยนต์ผสมผสานและสลับกันไป  ในกรณีเช่นนี้รถยนต์จะรับทหารส่วนหนึ่งขึ้นรถ  ณ  ตำบลแห่งหนึ่งแล้วนำไปส่งที่ตำบลลงรถอีกแห่งหนึ่ง  แล้วให้ทหารนั้นเดินทางด้วยเท้าต่อไป  จากนั้นรถสลับไปรับทหารส่วนตำบลใดตำบลหนึ่งแล้วแต่กรณี

การปฏิบัติเมื่อข้าศึกโจมตีระหว่างเดินทาง

ถ้าผู้บังคับบัญชายังไม่สั่งการประการใด  ทุกคนจะต้องอยู่ในความสงบ  แต่ถ้าเป็นการเคลื่อนย้ายโดยรถยนต์ทางยุทธวิธี  ตามปกติแล้วผู้บังคับบัญชามักจะสั่งการและได้มีการซ้อมการปฏิบัติไว้ก่อนการเดินทาง ในกรณีถูกโจมตีทางอากาศ  เมื่อมีคำสั่งให้ลงจากรถไปหลบภัยทหารจะต้องลงตามลำดับ  คนที่อยู่ใกล้ประตูหรือช่องทางออกให้ออกก่อน  จงยึดถือหลักที่ว่าให้พยายามลงมาอย่างรวดเร็วที่สุด  แต่ไม่ใช่แย่งชิงกันจนเกิดการสับสนเมื่อลงจากรถอย่าลืมนำเอาอาวุธประจำกาย  หรืออาวุธประจำหน่วยที่รับผิดชอบอยู่ลงจากรถด้วยทหารทุกคนจะต้องเชื่อฟังและปฏิบัติตามคำสั่งของผู้ควบคุมหรือผู้บังคับบัญชาอย่างเคร่งครัด

รูปขบวนเดิน

รูปขบวนสำหรับการเดินทางด้วยเท้าย่อมมีต่าง ๆ  กัน  ทั้งนี้  ย่อมขึ้นอยู่กับเส้นทางที่ใช้และสถานการณ์ของข้าศึกเป็นสำคัญตามปกติแล้วรูปขบวนในการเดินทางยุทธวิธีนั้นมักจะใช้แถวตอนเรียงสองแยกกันเดิน  2  ข้างถนน  สำหรับรูขบวนอื่น ๆ  ที่อาจนำมาใช้ได้ไม่ว่าจะเป็นการเดินทางธุรการหรือทางยุทธวิธีก็คือ  แถวตอนเรียงหนึ่ง  และแถวตอนเรียงสอง  สามและสี่  ซึ่งผู้บังคับบัญชาเป็นผู้กำหนด  สำหรับการเดินนั้นอาจจะเดินข้างถนนทางใดทางหนึ่งหรือทั้ง  2  ข้างถนนก็ได้

การระวังป้องกันในขณะเดินทางด้วยเท้าทางยุทธวิธี

ในการเดินทางด้วยเท้าทางยุทธวิธีนั้น  หน่วยทหารจะต้องเตรียมการเพื่อเผชิญกับการเข้าตีของข้าศึกทั้งทางพื้นดินและทางดากาศตลอดเวลา  ลักษณะการ  ซึ่งน่าจะปะทะกับข้าศึกได้นั้นจะแตกต่างกันออกไปนับตั้งแต่ยังอยู่ห่างไกลจนถึงกับใกล้กับข้าศึกมากที่สุดทั้งนี้  ย่อมขึ้นอยู่กับปัจจัยต่าง ๆ  เช่น  ระยะของกำลังฝ่ายเดียวกันที่อยู่ห่างจากข้าศึกความคล่องตัวของข้าศึก  และปรากฏการณ์ของส่วนระวังป้องกันของฝ่ายเดียวกัน

การพักแรม

การพักแรม  คือการที่หน่วยทหารได้ออกไปจากที่ตั้งปกติและพักค้างคืนในที่แห่งอื่นที่ไม่ใช่ที่ตั้งปกติ  ซึ่งมีการดำเนินชีวิตประจำวันเช่นเดียวกับในที่ตั้งปกติ  เช่น  การกินอยู่  หลับนอนและระเบียบปฏิบัติต่าง ๆ  เป็นต้น

พื้นที่การพักแรม

  • เป็นพื้นที่ราบเรียบแต่ให้การปกปิด  กำบังและซ่อนเร้นจากการตรวจการณ์ทางอากาศได้เป็นอย่างดี
  • มีพื้นที่บริเวณกว้างขวางพอที่จะกระจายกำลังของหน่วยได้อย่างเต็มที่
  • ลักษณะของพื้นที่ดินแข็งและเป็นที่ดอน  รถยนต์สามารถเข้าถึงได้
  • ใกล้เส้นทางคมนาคม
  • ใกล้แหล่งน้ำตามธรรมชาติ
  • มีสิ่งกีดขวางธรรมชาติเพื่อป้องกันการจู่โจมจากข้าศึกและสะดวกในการจัดการระวังป้องกันตนเอง

การแบ่งประเภทการพักแรม

  • การพักแรมในหมู่บ้าน  คือการพักแรมในเขตพื้นที่ที่มีอาคารบ้านเรือนของประชาชนพลเมืองอาศัยอยู่ก่อนแล้ว  ซึ่งอาจจะกระทำได้โดยอาศัยอาคารที่เป็นสาธารณสมบัติของหมู่บ้านนั้น
  • การพักแรมในสนาม  คือการพักแรมในภูมิประเทศซึ่งไม่มีอาคารบ้านเรือนของประชาชนพลเมือง  หรือห่างจากถิ่นที่อยู่อาศัยของประชาชน  เช่น  ในป่า  ทุ่งนา  เชิงเขา
  • การพักแรมในค่ายหรือการพักแรมกึ่งถาวร  ค่ายนี้ส่วนใหญ่แล้วมีลักษณะการจัดโดยทั่วไปเช่นเดียวกับในที่ตั้งปกติ  คือกรมกองทหารที่ทหารประจำอยู่ทุกวัน  เช่น  มีอาคารนอน  โรงอาหารที่ประกอบอาหาร  ห้องน้ำ  ห้องส้วม  ร้านค้า  สนามเล่นกีฬา  ฯลฯ
  • การพักแรมปน  คือ  การพักแรมโดยใช้วิธีการพักแรมในหมู่บ้านและวิธีการพักแรมในสนามผสมกัน  บางครั้งหน่วยทหารอาจมีภารกิจที่จะต้องทำการยึดครองหรือพิทักษ์รักษาหมู่บ้านนั้น  แต่จำนวนทหารมีมากไม่สามารถที่จะพักในหมู่บ้านได้หมด  แต่ถ้าจะไปพักแรมในสนามก็จะทำให้เสียภารกิจ  จึงจำเป็นต้องทำการพักทั้งสองอย่างปนกัน

การระวังป้องกันในการพักแรม

การวางอำนาจการยิงรอบตัว  จะนำไปใช้เมื่อพื้นที่พักแรมนั้นอยู่ใกล้กับข้าศึกมากและสถานการณ์ทางยุทธวิธีบีบบังคับ

การจัดยามรักษาการณ์

หมู่ตรวจ  เป็นเจ้าหน้าที่ระวังป้องกันอีกประเภทหนึ่งซึ่งอาจจะจัดได้ทั้งภยในเขตและนอกเขตพื้นที่พักแรม

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s


%d bloggers like this: